واحه ای در تاریکی

همان اتاق قدیمی، همان پنجره رو به باغ، همان درخت توت کهنسال، همان بوته های رز، همان صندلی، همان میز، همان فنجان چای اما، بدون من! بدون من که بنشینم، که بنگرم، که ببویم، که جرعه جرعه بنوشم، و بنویسم: از تنهایی ... نوشته فاطمه کمپانی. دهم ژانویه ۲۰۱۷ گره خورد به: زن, دوستی, زمستانلینک مطلب نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم دی ۱۳۹۵ساعت۳:۸ ق.ظ توسطفاطمه کمپانی | ...

ادامه مطلب