سنجار

کاخی کشیده بر دل شنزار

از جامه ی سیاه درختان

بر باره ی بلند کبودش

نقشی ز هفت پیکر بی جان

در زیر نور ماه فسرده

یک سایه ی پلید شبه گون

حک می کند بروی شن سرد

با داس نقش هیئت شیطان

کابوس سرد گردن و زنجیر

خاموشی زبان عدالت

فریاد خفته در دل هر مرگ

آرامش خیالی طوفان

حبس است آرزوی رهایی

مرده است رقص و شادی و امید

ضحاک فتح کرده جهان را

خشم است و نفرت و غم و هرمان

بدرود ای شقایق خونین

بدرود نخل های سبکبار

بدرود کودکان طبیعت

بدرود عشق و دانش و ایمان.

دیگر زمان سلطه ی پوچی است

آغاز داستان تباهی

ردی نمانده از گل لبخند

فریاد، مرگ، هجرت، پایان.

نوشته فاطمه کمپانی برای لیلی سیدو و آوارگان موصل و سنجار