دل نوشته های یک زن دیر می رسد. خیلی دیر. تقریبا کتاب را تمام کرده ام و هوای ایستگاه حالا خیلی گرم شده. سلام و احوال پرسی مان مثل آدم های دیگری نیست که سیزده سال یکدیگر را ندیده اند. مثلا من بلند شوم و جیغی بکشم، یکدیگر را بغل کنیم و بالا پایین بپریم و بوس بوس. آن وقت ها هم اینجوری نبودیم. حالا هم. ب...

دل نوشته های یک زن اوایل کلاس پنجم دبستان بودیم که معلم عوض شد. معلم جدید از مدرسه پسرانه آمده بود و حوصله ی "مسخره بازی های دخترانه" را نداشت. سرسخت و قوی و مصمم بود و به جای آن "آخی عزیزم" هایی که بهشان عادت کرده بودیم توی چشم مان زل می زد و راست و مستقیم می رفت سر اصل مطلب. برای همین شاید یک جور ...

دل نوشته های یک زن از مرز خاطرات خودم گذشته ام و به دنیای داستان های دیگران پا گذاشته ام. اینجا هر انسانی افسانه ای دارد. کافی است سوالی بپرسی تا کتاب داستان هایشان را روبرویت بگذارند و برگ برگش را با تو شریک شوند. اینجا آدم ها از خودشان و حرفه شان و اشتباه هایشان، از گذشته شان شرمسار نیستند. خطاهاش...

دنیا همین طور بوده و هست. چرایی اش را من نمی دانم. عوض کردنش هم در توانم نیست. ساز خودش را می زند و قطار خودش را می راند. کاری به خوش و نا خوش ما ندارد. زیباست، اما بی رحم. از زمین خوردن مردم دردش نمی

بر روی صندلی روسی قدیمیxa0می نشینم و چشم می دوزمxa0بر تاریکی ابدیxa0 که تنها روبرویم نیست تمام زندگی ام را در بر گرفته است. در نقطه ای که تفاوتی میان چشم بستن و چشم گشودن نیست و هیچ پرتوی نوری تیرگی سرد اطرافم را نمی شکافد تنها دلیل موجودیت من صدای آرام نفس های خواب آلود یک کودک است .... نوشته فاطمه...

همان اتاق قدیمی، همان پنجره رو به باغ، همان درخت توت کهنسال، همان بوته های رز، همان صندلی، همان میز، همان فنجان چای اما، بدون من! بدون من که بنشینم، که بنگرم، که ببویم، که جرعه جرعه بنوشم، و بنویسم:xa0 از تنهایی ... نوشته فاطمه کمپانی. دهم ژانویه ۲۰۱۷ گره خورد به: زن, دوستی, زمستانلینک مطلب نوشته شد...

در کوله بار من اندوهی است به وسعت دریاها.xa0از کوله بار من جسد گنجشکی تنها و خون آلودxa0بر قدم هایم سرب می پاشد و شبی بی نهایت، نفس های سنگین و دود آلودش را به سویم روانه می کند.xa0کاش پیش از رفتنش به من آموخته بود که چطور بارها را زمین بگذارم و سبکبار سفر کنم.xa0 مثل او که رفت ... بدون خاطره ای بدو...

بر روی صندلی روسی قدیمیxa0می نشینم و چشم می دوزمxa0بر تاریکی ابدیxa0 که تنها روبرویم نیست تمام زندگی ام را در بر گرفته است. در نقطه ای که تفاوتی میان چشم بستن و چشم گشودن نیست و هیچ پرتوی نوری تیرگی سرد اطرافم را نمی شکافد تنها دلیل موجودیت من صدای آرام نفس های خواب آلود یک کودک است .... xa0 نوشته ف...

ماه هاست که در سکوتی به سنگینی ابدیت رام بهادور بومجانxa0 در حفره ی درخت کهنسال رویای بودا را در دل می رویاند.xa0 نمی خورد. نمی آشامد. نمی جنبد. با این حال نیروانا را از او می دزدند زائرانی که تشنه ی قطره ای نور اند. xa0 نوشته ی فاطمه کمپانی. یازدهم اردیبهشت 95. برای پسر پانزده ساله ای که شاید بودا ...

کاخی کشیده بر دل شنزار از جامه ی سیاه درختان بر باره ی بلند کبودش نقشی ز هفت پیکر بی جان xa0 در زیر نور ماه فسردهxa0 یک سایه ی پلید شبه گون حک می کند xa0بروی شن سرد با داس نقش هیئت شیطان xa0 کابوس سرد گردن و زنجیر خاموشی زبان عدالت فریاد خفته در دل هر مرگxa0 آرامش خیالی طوفانxa0 xa0 xa0حبس است آرزوی...

این کمپین مخصوص مشتاقان دور افتاده از کتاب طراحی شده. افرادی که به طور جدی به مطالعه می اندیشند اما با مشکل کمبود وقت مواجه اند. بیست و پنج صفحه در روز به زمان زیادی نیاز ندارد و در عین حال به اندازه کافی زیاد هست که تعداد قابل توجهی کتاب را در طی سال شامل شود. هدف این است که هر روز مقدار معینی مطال...

رفته بودم تا ببینمش و بگویم. بگویم که می روم، که از همه چیز گذشتم، که ساعت شنی شکسته است و شن ها را باد دوباره به سمت کویر می کوچاند. سر میز همیشگی نشستم و نوشیدنی همیشگی را سفارش دادم. می دانستم که می آید. به عادت همه ی سه شنبه ها که می آمد و چای عصرانه اش را با همان کیک یزدی های خیلی شیرین می خورد...